روز عشق
وقتي به شروع و چگونگي وقوعش فكر مي كنم،
بنظرم همه چيز گيج و پيچيده مي آيد! اما ظاهرا اين
گيجي چندان هم عجيب ودور از انتظار نيست،چون
عبارت "ضربه فرهنگي" را چنين تعريف كرده اند:
"تغييراتي در فرهنگ كه موجب به وجود آمدن گيجي،
سردرگمي و هيجان مي شود."
اين ضربه چنان نرم و آهسته بر پيكر ملت
ما فرود آمد كه جز گيجي و بي هويتي پي
آمد آن چيزي نفهميديم!
شايد افراد زيادي را ببينيد كه كلمات Hi و Hello را
با لهجه غليظ American اش تلفظ مي كنند. اما تعداد
افرادي كه از واژه درود استفاده مي كنند، بسيار نادر
است!
همينطور كلمه Thanks بيش از سپاسگزارم و Good bye
بسيار راحت تر از «بدرود» در دهان ها مي چرخد.
ما حتي به اين هم بسنده نكرده ايم!
اين روزها مردم برگزاري جشن ها و مناسبت هاي
خارجي را نشانه تجدد، تمدن و تفاخر مي دانند.
سفره هفت سين نمي چينند، اما در آراستن درخت
كريسمس اهتمام مي ورزند!
جشن شب يلدا كه به بهانه بلند شدن روز، براي
شكرگزاري از بركات و نعمات خداوندي برگزار مي
شده است را نمي شناسند، اما همراه و همزمان با
بيگانگان روز شكرگزاري برپا مي كنند!
همه چيز را در مورد Valentine و فلسفه نامگذاريش
مي دانند، اما حتي اسم "سپندار مذگان" به گوششان
نخورده است.
چند سالي ست حوالي 26 بهمن ماه (14 فوريه) كه مي
شود هياهو و هيجان را در خيابان ها مي بينيم. مغازه
هاي اجناس كادوئي لوكس و فانتزي غلغله مي شود.
همه جا اسم Valentine به گوش مي خورد. از هر
بچه مدرسه اي كه در مورد والنتاين سوال كني مي
داند كه .........
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۸۵ ساعت 8:0 توسط فرناز
|
